Yeminli Kitap Müfettişi

Benjamin, Son Bakışta Aşk‘ta, endüstriyel tipografinin ve kitap üretiminin Mallarmé‘nin ve dadaizmcıların elinden çıktıktan sonra nasıl “kitabın arkaik sükûnetine” saldıran bir araç haline geldiğini anlatıyor. Bu anlamda, Görsel Şiir gibi “deneylerin” çok da kalıcı olmaları gerekmiyor, belki. Çünkü reklamı yapılamayan şeylerin “şiiri” olmak zorunda Şiir. Her ne kadar sonunda Benjamin “enternasyonal bir yazı dili” öngörüsünün “kaka emojisi” ya da “barkod tabancası” ile önümüze çıktığını görememiş olsa da..

Daha fazlasını oku

Kısaca Sürrealizm, Fütürizm, Dada

Selahattin Hilav’ın “Nâzım Hikmet Üzerine Notlar” isimli yazısında [Edebiyat Yazıları / YKY] yer alan bir bölüm. Yazının başlangıncında bir perspektif vermek için yer alan bu bölüm, Nazım Hikmet’in şiiri ile ilgili geniş bir değerlendirme ile devam ediyor. Her ne kadar Nazım Hikmet’in ya da herhangi bir Türk şairinin o dönem için bu aşağıda olan bitenle ilişkisi ne kadar berraktır ya da “kurucu”dur bilemesek de, yazının bu bölümü kısa bir toparlama açısından önemli. Zaum‘dan bile bahsetmeyen Türk Şiir Eleştirisi Tarihi ise apayrı bir konu olarak kalacaktır.

Daha fazlasını oku