Son Barbar’da Son El

Son Barbar, 2015 yılında başladığı yolculuğunun sonuna geldi. Kitabın yazı kısmı (uzun bir sunuş) bitti. Elbette daha fazla şey eklenebilir, fakat çıkartıp, sadeleştirmek marifetten. O yüzden elimden geldiği kadar kısa tuttum. Görsel şiir konusu (hareketi, akımı, dalgası, karın ağrısı vb.) benimle başlamış ve 15 yılın sonunda da benimle bitmiş gibi görünüyor. Derya Vural, Hakan Şarkdemir dışında görsel şiir yapmaya devam eden var mı, bilmiyorum var, biliyorum (Buğra Giritlioğlu, Erkut Tokman, Roman Karavadi ve dergiler, fanzinler). Elbette bu çevrede (zinhar çevresi) olması gerekmiyor, çünkü sürekli bir yayın yok ortada, hem de bir izler çevre.  İzler çevreyi bir araya toplayan heyecan ve inat çok şükür bir egemenlik alanına dönüşmeden dağıldı gitti de yaptığımız işin ‘profesyoneli’ olmadık. (daha&helliip;)

Şimdi ve Burada

Paz, Çamurdan Doğanlar (Romantizmden Avangarda Modern Şiir) kitabında, bugün, gelenek, modern, eleştiri arasında keskin ve güçlü bağlarla örüyor yazı. Bugün ve şimdi, burada olmak üzerinden okunduğunda şiir, modernitenin sultasından belki de ancak bugün ve şimdi kurtulacak, kurtulabilir, benim gözümde…

(daha&helliip;)

Oyunun Efendisi Nesnedir

Sanat Komplosu’nda Baudrilllard “Gizleyecek bir şeyi kalmayan ve insanı düşletme yeteneğinden mahrum bırakılan her şey var olmaya, görülmeye, reklamı yapılmaya, inandırıcı olmaya, göstermeye, bir değere sahip olmaya mahkumdur.” der. Buradan görsel şiire ve özellikle deney alanına bir çıkma yapabilecek kafalar varsa, ufak bir hatırlatma olsun aşağıdaki alıntı.

(daha&helliip;)

Octavio Paz

Hareketli Şiir: Video

Octavio Paz’ın Defter dergisinde yayınlanan bu kısa yazısı, söz ile göz arasındaki mesafenin yavaş yavaş açılmaya başladığı zamanlarda yazılmış gibi görünüyor. Televizyon ya da video (VHS-Beta vb.) bir sanat olarak kendisini ispatlamaya yakınken muhtemelen. Çünkü “modern yazı”nın kitap formatına ve sayfa topografisine indirgenmiş bir söz olduğu ve bu kabullenmenin aslında Mallermé’den itibaren ortadan kalktığını görüyoruz Batı’da.

(daha&helliip;)

İlkel söz, temel söz

Blanchot, çoğu kez Yazı Yetisi’nin Varlık ve Yokluk ile ilişkisi üzerine insanı şaşırtan sakinlikte metinler ve süreçler ortaya koydu. Kitaplarında konuşan öyle rafine bir hale büründü ki, benim için, orada kendi başına Yazı konuşuyor, Dil yetisi konuşuyor çoğu kez. Aşağıdaki parça “Yazınsal Uzam” kitabından. Şiir, söz, yazı, görsellik vb. arasındaki o hassas gerilimde kendi adıma “olağanüstü” fark edişler yaşatmış bir kitaptı bu, hala da öyle.

(daha&helliip;)

Postmodern Açılımlar Olarak İslamcı Şiir ve Yeraltı Şiiri

Hasan Bülent Kahraman’ın “Türk Şiiri Modernizm Şiir” (2000) kitabından ufak bir parça. Yeraltı dediği şeyi siz “deney” olarak okuyun. Gerisi zaten 21. yüzyıl başlarken olan biteni kısaca özetliyor. Bugün kendine “İslamcı Şair” diyen var mı bilmiyorum ama çoğu şey “aramızdan çekilip giden muhbir postmodernizm” ile anlamlı olmakta…


(daha&helliip;)

Araç çubuğuna atla